Zrozumieć uwielbianie cz. 12: Serce starotestamentowego uwielbiania
Chris Jack
Zbierając w garści różne wątki starotestamentowego uwielbiania, przyjrzeliśmy się, czym nie jest właściwe uwielbianie tego okresu (bałwochwalstwo, formalizm, obłuda). Nadszedł czas, aby bardziej konkretnie wypowiedzieć się na temat tego, czym jest. Co jest jego sercem? 

Kilka kluczowych zasad wyraźnie rzuca się w oczy.
1. Uwielbianie jest oparte na relacji. Wymaga ono więzi z osobowym Bogiem. 
2. Ze względu na stworzenie do uwielbiania zobowiązana jest cała ludzkość, w szczególności  zaś – z powodu powołania – Boży lud. 
3. Uwielbianie to odpowiedź na Boże inicjatywy objawienia i odkupienia. 
4. Uwielbianie oznacza poddanie, służbę i bojaźń. 
5. Uwielbianie posiada zarówno wymiar indywidualny jak i grupowy. 
6. Uwielbianie może być nieformalne i formalne. 
7. Formy uwielbiania zmieniają się, natomiast jego sedno jest niezmienne. 
8. W uwielbieniu chodzi nie tylko o działanie, ale również o nastawienie. 
9. Uwielbienie jest holistyczne – angażuje całą osobę. 
10. Uwielbianie to nie tylko jakaś liturgia, ale i styl życia. 

Materiał, z którego wynikają powyższe wnioski znaleźć można w poprzednich częściach tego opracowania. Nie będziemy już ich tutaj bardziej rozwijać. Jeżeli nie widziałeś wcześniej-szych studiów, albo masz ochotę je sobie odświeżyć, znajdziesz je na naszej stronie interne-towej. 

Być może warto na tym etapie podkreślić jeszcze jedną kwestię, a mianowicie wyraźny w całym ST nacisk na posłuszeństwo. Jak już wspomnieliśmy uwielbianie to reakcja na inicja-tywy Boga. Reakcja ta, jeśli ma zostać przyjęta, musi być zgodna z Jego zasadami. To praw-da, że w okresie patriarchalnym formalne wymogi odnośnie do uwielbiania były o wiele mniej szczegółowe i rygorystyczne niż później; a jednak nawet Abrahama i jego następców obowiązywały Boże wskazania, jeżeli zostały im one przedstawione (por. Rdz.15,17). Zagad-nienie posłuszeństwa stoi w centrum przesłania księgi Powtórzonego Prawa, zarówno ogólnie – w kwestii przestrzegania Prawa – jak i w odniesieniu do składania Bogu uwielbienia, speł-niającego Jego oczekiwania. 

Można by tu przytoczyć wiele fragmentów Pisma Świętego, ale chyba najodpowiedniejsza będzie pewna tragiczna historia z życia Saula, która uwypukla powagę poruszonego zagad-nienia. Można ją znaleźć w 1Sm.15. Warto przeczytać ten rozdział – z jego tragikomicznym sposobem narracji, stanowi on przykład hebrajskiego gawędziarstwa w najlepszym wydaniu. Sedno opowiadania stanowi tu próba usprawiedliwienia się przez Saula po tym, jak nie wy-konał on nakazu doszczętnego zniszczenia Amalekitów (włącznie z należącym do nich by-dłem). Protestuje on, że zachował to, co najlepsze, żeby złożyć to w ofierze Bogu (1Sm.15,20n.). Zwróćmy przy okazji uwagę na to, jak Saul stara się zrzucić winę na żołnie-rzy, mówiąc, ze to oni zatrzymali część owiec i bydła! Słowa wypowiedziane w odpowiedzi przez Bożego proroka, Samuela, są uderzające:
“Czyż milsze Panu całopalenia i ofiary krwawe od posłuszeństwa głosowi Pana? Właśnie, lepsze jest posłuszeństwo od ofiary, uległość – od tłuszczu baranów. Bo opór jest jak grzech wróżbiarstwa, a krnąbrność jak złość bałwochwalstwa. Ponieważ wzgardziłeś nakazem Pana, odrzucił cię On jako króla” (1Sm.15,22-23). 

Uwielbiać należy na przedstawionych przez Boga zasadach, zgodnie z Jego wskazówkami, w kontekście życia poddanego Mu i podporządkowanego Jego objawionej woli oraz Jego dro-gom. Nic innego nie jest w stanie spełnić Jego wymagań. Lud ST nie mógł po prostu robić “co mu się podobało”. Oczywiście ta sama zasada obowiązuje i nas! “Posłuszeństwo Bogu w czynnościach kultowych, musiało iść w parze z posłuszeństwem w sprawach życia codzien-nego” . 

Bardzo pomocny okazuje się czas poświęcony rozważaniu powyższych zasad w kontekście naszego współczesnego uwielbiania. Jest to prawdziwy skarb! Poważne studium NT, które bierze pod uwagę przekrój słownictwa, rozmaitość używanych form i wyrażeń, a także nacisk położony na uwielbianie z czystym sercem oraz odzwierciedlającym je stylem życia odsłania przynajmniej część prawdziwej natury uwielbiania. Nie jest ono bowiem prostą koncepcją, ale, jak już zauważyliśmy, dosyć złożonym, szerokim problemem.
Jak przekonamy się w NT, ST ustala wzór uwielbiania, którym posługuje się Nowy Testa-ment. Nie chodzi tu bynajmniej o żadne ustalone formy, ale o zidentyfikowanie serca praw-dziwego, podobającego się Bogu, uwielbiania. 

Przechodząc do NT, w naszym kolejnym artykule, zobaczymy jak mocne są kontynuowane wątki i jak trwałe zbudowane fundamenty, a wszystko to pomimo niepowtarzalnej przemiany, która zachodzi z przyjściem Jezusa. Oczywiście nic w tym dziwnego, ponieważ przechodząc od jednego testamentu do drugiego, mówimy ciągle o tym samym Bogu! Dlatego właśnie i dziś możemy się wiele nauczyć, jeżeli w zdrowy sposób ocenimy uwielbianie w ST oraz za-sady, na których ono bazuje. Miejmy nadzieję, że stało się to już naszym udziałem, kiedy roz-patrywaliśmy odpowiedni materiał biblijny i poświęcaliśmy swój czas na jego rozważanie. 

Chris Jack jest duchownym i wykładowcą teologii stosowanej w London Bible College. www.londonbiblecollege.ac.uk
Angielska wersja tego artykułu dostępna jest na stronie:www.heartofworship
Tłumaczenie: Przemek Janikowski

1. David Peterson, Engaging with God, s. 49.. hall Pickering Encyclopedia of the Bible, t. 2, s. 2164.